Κυριακή, 24 Φεβρουαρίου 2013

Διαταγή πληρωμής κατά ΝΠΔΔ (νομολογία)


Διαταγή πληρωμής κατά ΝΠΔΔ- Υποχρέωση επίδοσης και παρέλευση 60 ημερών πριν την έναρξη αναγκαστικής εκτέλεσης: (…) Σύμφωνα με την προαναφερομένη διάταξη του άρθρου 4 του Ν. 3068/2002 «1. Η αναγκαστική εκτέλεση για να ικανοποιηθεί χρηματική απαίτηση κατά του Δημοσίου, των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ) και των λοιπών Ν.Π.Δ.Δ. γίνεται με κατάσχεση της ιδιωτικής περιουσίας αυτών.
Αποκλείεται η κατάσχεση απαιτήσεων που πηγάζουν από έννομη σχέση δημοσίου δικαίου ή απαιτήσεων χρηματικού ή μη αντικειμένου το οποίο έχει ταχθεί για την άμεση εξυπηρέτηση ειδικού δημόσιου σκοπού.
2. Αναγκαστική εκτέλεση σε βάρος του Δημοσίου ή Ν.Π.Δ.Δ. επιτρέπεται μετά την παρέλευση εξήντα ημερών από την επίδοση της απόφασης στον Υπουργό που είναι αρμόδιος για την πληρωμή ή στον εκπρόσωπο του Ν.Π.Δ.Δ.». Η προθεσμία αυτή εφαρμόζεται και όταν τίτλος εκτελεστός βάσει του οποίου επισπεύδεται η εκτέλεση είναι διαταγή πληρωμής (Μ.Πρ.Αθ. 2006/2010, Μ.Πρ.Πειρ. 6819/2010, Δημοσίευση Νomos).
Εν προκειμένω, από τα ως άνω αποδεικτικά μέσα και τα όσα προεκτέθηκαν, πρόεκυψε ότι ο καθού προ της έναρξης της ένδικης εκτέλεσης δεν επέδωσε, ως όφειλε, στην αιτούσα, αντίγραφο της ως άνω διαταγής πληρωμής δίχως εννοείται επιταγή προς εκτέλεση και δεν ανέμεινε την παρέλευση 60 ημερών προκειμένου να ξεκινήσει την ένδικη εκτέλεση, με αποτέλεσμα, η προδικασία της επισπευδόμενης εκτέλεσης να πάσχει από ακυρότητα. Επιπλέον, θα πρέπει να σημειωθεί ότι η επιβολή πρόσθετων διατυπώσεων στην προδικασία προκειμένου και για την έναρξη της εκτέλεσης σε βάρος του Δημοσίου, ΟΤΑ και των ΝΠΔΔ, που καθιερώνεται με την προαναφερομένη διάταξη, ουδόλως πιθανολογείται ότι αντίκειται στο Σύνταγμα και στην Ε.Σ.Δ.Α που εξασφαλίζουν σε κάθε πρόσωπο το δικαίωμα παροχής δικαστικής προστασίας, περιλαμβανομένης και της αναγκαστικής εκτελέσεως για την πραγματική ικανοποίηση του επιδικασθέντος δικαιώματος, απορριπτόμενου του σχετικού ισχυρισμού του καθού, καθόσον με αυτές, δεν απαγορεύεται ούτε ματαιώνεται η εκτέλεση σε βάρος της αιτούσας, αλλά αντίθετα σκοπείται η ενημέρωση του εκπροσώπου του προς τον οποίο επιβάλλεται η κοινοποίηση προκειμένου να παρασχεθεί η δυνατότητα στην αιτούσα να ασκήσει τυχόν δικαιώματα του και να αποφευχθεί ζημία αυτής. Η διαφοροποίηση δε που προβλέπει η εν λόγω διάταξη για την προδικασία της εκτέλεσης σε βάρος των ΟΤΑ κρίνεται όχι μόνο επιτρεπτή αλλά και επιβεβλημένη, καθόσον η αιτούσα τυγχάνει κοινωφελής δημοτική επιχείρηση, υπάρχει δε για την εξυπηρέτηση του κοινού συμφέροντος και δεν επιδιώκει προσωπικούς σκοπούς. (δημοσίευση: τράπεζα νομικών πληροφοριών Nomos)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Διαβάστε επίσης:

Τα νέα παράβολα του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας μετά το ν.4446/2016

O νόμος 4446/2016 επέφερε αλλαγές στα παράβολα του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, ενώ κατάργησε το δικαστικό ένσημο στις αναγνωριστικές α...