Μεταγαμιαία διατροφή μεταξύ πρώην συζύγων - Ένσταση διακινδύνευσης διατροφής του υπόχρεου συζύγου (ΜΕφΠειρ)

ΜΕφΠειρ 177/2026: Προϋποθέσεις καταβολής μεταγαμιαίας διατροφής μεταξύ πρώην συζύγων: Απαιτείται απορία του δικαιούχου και οικονομική δυνατότητα (ευπορία) του υπόχρεου. 

Αν ο πρώην σύζυγος καλύπτει οριακά μόνο τις δικές του ανάγκες, δικαιούται να προβάλει την ένσταση διακινδύνευσης της δικής του διατροφής (ολικής ή μερικής), υπό την απαραίτητη προϋπόθεση ότι έχει προηγουμένως προτείνει —και έχει απορριφθεί— η ένσταση παραπομπής στους ανιόντες ή κατιόντες του δικαιούχου (άρθρο 1491 ΑΚ).

Έφεση του πρώην συζύγου (εναγομένου/εκκαλούντος) κατά της υπ' αριθμ. 2596/2024 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς (διαδικασία οικογενειακών διαφορών). Η πρώην σύζυγος ζητούσε την αναγνώριση υποχρέωσης καταβολής μεταγαμιαίας διατροφής ύψους 580 ευρώ μηνιαίως για χρονικό διάστημα 3 ετών λόγω απορίας και προβλημάτων υγείας.

Ιστορικό:

Ο γάμος των διαδίκων τελέστηκε το 1981 και λύθηκε αμετάκλητα το 2018. H ενάγουσα/εφεσίβλητη ηλικίας 64 ετών, χωρίς εισοδήματα ή περιουσία, ρργαζόταν στο παρελθόν στην επιχείρηση του πρώην συζύγου της ανασφάλιστη, με αποτέλεσμα να μην έχει θεμελιώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα. Αντιμετωπίζει σοβαρά και χρόνια προβλήματα υγείας τα οποία καθιστούν αδύνατη την άσκηση βιοποριστικού επαγγέλματος.

Ο Εναγόμενος/εκκαλών συνταξιοδοτήθηκε λόγω γήρατος (παύση ατομικής επιχείρησης το 2022) με μηνιαία σύνταξη 982,46 ευρώ (με παρακράτηση 126,91 ευρώ για οφειλές στον ΟΑΕΕ), επιβαρύνεται με ενοίκιο κατοικίας (325 ευρώ) και δανειακές/φορολογικές ρυθμίσεις. Δεν αποδείχθηκε ότι συνεχίζει κρυφά την επιχειρηματική του δραστηριότητα ή ότι διαθέτει άλλη εκμεταλλεύσιμη περιουσία.

Κρίση του Δικαστηρίου

Απόρριψη 1ου Λόγου Έφεσης (Ένσταση Διακινδύνευσης Διατροφής):Ο εναγόμενος ισχυρίστηκε ότι η καταβολή διατροφής θέτει σε κίνδυνο τη δική του διατροφή. Το Δικαστήριο έκρινε τον ισχυρισμό μη νόμιμο, διότι ο υπόχρεος πρώην σύζυγος οφείλει πρώτα να προτείνει την ένσταση παραπομπής στους κατιόντες ή ανιόντες (τέκνα/γονείς) της δικαιούχου (άρθρο 1491 παρ. 2 ΑΚ), πράγμα που ο εκκαλών δεν έπραξε.

Απόρριψη 2ου Λόγου Έφεσης : Το Δικαστήριο επιβεβαίωσε ότι η εφεσίβλητη τελεί σε πραγματική απορία λόγω ηλικίας και επιδείνωσης της υγείας της. Συνεκτιμώντας τις οικονομικές δυνατότητες του εναγομένου και τις βασικές ανάγκες της ενάγουσας, έκρινε ορθή την επιδίκαση διατροφής ύψους 300 ευρώ μηνιαίως.

Η έφεση απορρίφθηκε κατ’ ουσίαν.

Η Απόφαση Εδώ