Αγωγή αποζημίωσης για χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης από αυτοκτονία στρατιώτη κατά τη διάρκεια της θητείας του - Πλήρης και αποκλειστική ευθύνη του Ελληνικού Δημοσίου (ΔΕφΚομ)

ΔΕφ Κομοτηνής Α68/2026 (τμ.Α τριμ.): Αγωγή αποζημίωσης για χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης από αυτοκτονία στρατιώτη κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας. Πλήρης και αποκλειστική ευθύνη του Ελληνικού Δημοσίου.

Έφεση του Ελληνικού Δημοσίου κατά οριστικής απόφασης του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αλεξανδρούπολης, με την οποία έγινε εν μέρει δεκτή αγωγή αποζημίωσης για χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης και αναγνωρίστηκε η υποχρέωση του εκκαλούντος Δημοσίου να καταβάλει στην εφεσίβλητη το συνολικό ποσό των 110.000€ (70.000€ ατομικά και 40.000€ ως μοναδική κληρονόμο των αποβιωσάντων γονέων της, ήτοι 20.000€ για λογαριασμό εκάστου), ως εύλογη χρηματική ικανοποίηση για την ψυχική οδύνη που υπέστησαν η ίδια και οι δικαιοπάροχοί της από τον θάνατο, δι' αυτοκτονίας, του υιού της και εγγονού των τελευταίων, κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας σε στρατόπεδο του Έβρου. 

Η ένδικη αγωγή αποτελεί δεύτερη αγωγή κατά την έννοια του άρθρου 76 παρ. 2 ΚΔΔ/μίας, μετά την απόρριψη της πρώτης λόγω έλλειψης νομιμοποίησης των πληρεξουσίων δικηγόρων.

Διατάξεις άρθρων 105 ΕισΝΑΚ (π.δ. 456/1984, Α΄164), 932 ΑΚ, 300 ΑΚ, ν. 3421/2005 «Στρατολογία των Ελλήνων και άλλες διατάξεις» (Α΄302), π.δ/τος 133/2002 «Για την κρίση Σωματικής Ικανότητας των στρατευσίμων, αυτών που κατατάσσονται τις Ένοπλες Δυνάμεις καθώς και του στρατιωτικού προσωπικού» (Α΄109) και ν. 2362/1995 (Α΄247). 

Οι διατάξεις περί στρατολογίας επιβάλλουν τη συνεχή υγειονομική παρακολούθηση της σωματικής και ψυχικής υγείας των οπλιτών καθ' όλη τη διάρκεια της στρατιωτικής τους θητείας, ενώ σε περίπτωση ενδείξεων ψυχικής διαταραχής απαιτείται εξέτασή τους από αρμόδιο ψυχίατρο. 

Στοιχειοθέτηση ευθύνης του Δημοσίου, διότι μη νομίμως δεν εκτιμήθηκε, ιατρικώς, από τα αρμόδια στρατιωτικά όργανα του Ελληνικού Δημοσίου, με τη δέουσα επιμέλεια και σύμφωνα με τις ανωτέρω διατάξεις, η επιβαρυμένη (προβληματική) κατάσταση της ψυχικής υγείας του στρατιώτη, ενώ, επιπλέον, παραδόθηκε σε αυτόν ατομικό τυφέκιο, χωρίς προηγουμένως να ενημερωθεί και να ζητηθεί προς τούτο η γνώμη του ιατρού στρατιώτη του στρατοπέδου, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι του είχαν ανατεθεί καθήκοντα θαλαμοφύλακα και ως εκ τούτου, αυτός είχε άμεση πρόσβαση στον οπλισμό που χρησιμοποιήθηκε για την αυτοκτονία του. 

Η ένσταση συντρέχοντος πταίσματος δύναται να προβληθεί παραδεκτώς και με το υπόμνημα, αρκεί αυτό να έχει κατατεθεί πριν από την πρώτη συζήτηση της υπόθεσης στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο. 

Η εμφανής προβληματική κατάσταση της ψυχικής υγείας του εν λόγω στρατιώτη, ήδη από την έναρξη της στρατιωτικής του θητείας, σε συνδυασμό με την χορήγηση σε αυτόν ατομικού τυφεκίου, χωρίς την ενημέρωση και την προηγούμενη λήψη σύμφωνης γνώμης του ιατρού της Μονάδας, άγει το Δικαστήριο στο συμπέρασμα ότι η ευθύνη του Ελληνικού Δημοσίου είναι πλήρης και αποκλειστική. 

Τέλος, κρίση ότι υφίσταται ταυτότητα εναγόντων, ακόμα και αν κατά την άσκηση της δεύτερης αγωγής έχει αποβιώσει ο ένας εξ αυτών και στη θέση του υπεισήλθαν, ως εξ αδιαθέτου κληρονόμοι αυτού, οι άλλοι δύο ενάγοντες. 

Συνυπολογισμός της διακοπής της παραγραφής από την άσκηση της πρώτης αγωγής - Απορρίπτει την έφεση. (πηγή:adjustice.gr)