Τρ.Εφ.Πειρ. 175/2026: Το Εφετείο Πειραιώς έκανε δεκτή την ανακοπή ερημοδικίας λόγω ανωτέρας βίας (αιφνίδια ασθένεια δικηγόρου).
Ιστορικό της Διαφοράς
Το Ίδρυμα/Μονάδα Φροντίδας Ηλικιωμένων με έδρα τον Πειραιά προσέφυγε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιώς κατά του Δήμου Πειραιά ζητώντας ποσό 1.264.155,49 € για δαπάνες περίθαλψης 20 γερόντων κατά τα έτη 2015-2019. Το αίτημα βασίστηκε σε ιστορική συμφωνία/συμβόλαιο του έτους 1896 (εγκριθείσα με Β.Δ. και δημοτικό ψήφισμα), σύμφωνα με την οποία το «…… Γηροκομείο» ενσωματώθηκε στο Ίδρυμα και ο Δήμος ανέλαβε την υποχρέωση να καλύπτει ετησίως τα έξοδα για 20 άπορους γέροντες που ο ίδιος θα επέλεγε και θα εισήγαγε.
Το Πρωτοδικείο έκρινε την αγωγή ορισμένη, αλλά την απέρριψε ως κατ' ουσίαν αβάσιμη, δεχόμενο ένσταση του Δήμου περί καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος.
Το Ίδρυμα άσκησε έφεση, αλλά κατά τη δικάσιμο της 21ης Μαρτίου 2024 δεν παραστάθηκε, με αποτέλεσμα το Εφετείο να απορρίψει την έφεση ως ανυποστήρικτη (ερήμην).
Η Ανακοπή Ερημοδικίας / Παραδεκτό & Λόγος Ανωτέρας Βίας (άρθρο 501 ΚΠολΔ)
Το Ίδρυμα άσκησε ανακοπή ερημοδικίας επικαλούμενο ανωτέρα βία στο πρόσωπο της πληρεξούσιας δικηγόρου του.
Η δικηγόρος παρουσίασε το πρωί της δικασίμου αιφνίδια και σοβαρή αδιαθεσία (ίλιγγο, πυρετό, εμέτους, διάρροια, αφυδάτωση), η οποία την κατέστησε πλήρως ανίκανη να παραστεί, ενώ λόγω της προχωρημένης ώρας δεν κατέστη εφικτό να ειδοποιήσει τον εντολέα της ή να αντικατασταθεί από άλλον συνάδελφο.
Κρίση Εφετείου
Το Δικαστήριο έκανε δεκτό ότι συντρέχει λόγος ανωτέρας βίας, δεχτηκε την ανακοπή, εξαφάνισε την ερήμην απόφαση (392/2024), διέταξε την επιστροφή του παραβόλου ερημοδικίας και προχώρησε στην εκδίκαση της έφεσης.
«Στην έννοια της ανώτερης βίας εκτός από την ασθένεια εμπίπτει και κάθε άλλο περιστατικό, που καθιστά παντελώς αδύνατη-και όχι απλώς δυσχερή ή δαπανηρή την αυτοπρόσωπη ή με πληρεξούσιο Δικηγόρο επιχείρηση διαδικαστικής πράξης, όπως επίσης αδύνατη θα πρέπει να καθίσταται η παράσταση του Δικηγόρου στο Δικαστήριο ή η ειδοποίηση του εντολέα, για να προβεί εγκαίρως στην αντικατάσταση του, όταν πρόκειται για αιφνίδια και βαριά ασθένεια του πληρεξουσίου Δικηγόρου. Σημειωτέον, ότι, όταν η ανωτέρα βία αφορά στο πρόσωπο του πληρεξουσίου Δικηγόρου του διαδίκου, για να διαπιστωθεί εάν το σχετικό γεγονός συνιστά ανώτερη βία, πρέπει να χρησιμοποιηθούν όχι μόνον υποκειμενικά κριτήρια, όπως είναι εύλογο για τον διάδικο, αλλά αντικειμενικά κριτήρια, αφού το λειτούργημα που ο δικηγόρος ασκεί, απαιτεί την προσήκουσα εκπλήρωση των ανειλημμένων υποχρεώσεων του ακόμη και από τον μέσο νομικό παραστάτη (ΕφΠειρ 218/2024, ΕφΠειρ 208/2024, ΕφΠειρ 19/2021, ΕφΠειρ 341/2021, δημοσίευση ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).»
Το πλήρες κείμενο της Απόφασης εδώ
Σχόλια