Αναγκαία Ομοδικία – Αυτοτελής πρόσθετη παρέμβαση: Απαράδεκτο αίτησης αναίρεσης λόγω μη απεύθυνσής της κατά όλων των αναγκαίων ομοδίκων (AΠ)

Αναγκαία Ομοδικία – Αυτοτελής πρόσθετη παρέμβαση: Κρίση του Δικαστηρίου για την υποχρεωτική απεύθυνση της αναίρεσης κατά όλων των αναγκαίων ομοδίκων σε υποθέσεις διαχείρισης τραπεζικών απαιτήσεων.

Η υπ' αριθμόν 169/2026 απόφαση του Αρείου Πάγου (Α2' Πολιτικό Τμήμα) αφορά την απόρριψη αίτησης αναίρεσης κατά της 4/2022 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θράκης. Η υπόθεση ξεκίνησε όταν οι αναιρεσείοντες (εταιρεία «.... Α.Ε.» και φυσικά πρόσωπα) άσκησαν ανακοπή κατά της Τράπεζας ... ζητώντας την ακύρωση διαταγής πληρωμής και επιταγών προς πληρωμή, επί της οποίας ασκήθηκαν πρόσθετες παρεμβάσεις από εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων λόγω μεταβίβασης των απαιτήσεων.

Το Εφετείο είχε κάνει δεκτή την έφεση της εταιρείας διαχείρισης, εξαφανίζοντας την πρωτόδικη απόφαση και απορρίπτοντας την ανακοπή. Στη συνέχεια, οι αναιρεσείοντες άσκησαν αίτηση αναίρεσης, την οποία όμως απηύθυναν εσφαλμένα μόνο κατά μίας εκ των εταιρειών διαχείρισης.

Ο Άρειος Πάγος έκρινε ότι, λόγω της σχέσης αναγκαστικής ομοδικίας που δημιουργείται από την αυτοτελή πρόσθετη παρέμβαση, η αναίρεση έπρεπε υποχρεωτικά να στραφεί επιπλέον κατά της ειδικής διαδόχου εταιρείας διαχείρισης καθώς και κατά της Τράπεζας ...

Κατόπιν αυτού, επειδή δεν τηρήθηκε η απαιτούμενη απεύθυνση κατά πάντων των αναγκαίων ομοδίκων, το δικαστήριο απέρριψε την αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη και επέβαλε τα δικαστικά έξοδα ύψους 2.700 ευρώ εις βάρος των αναιρεσειόντων. (δημοσίευση απόφασης: areiospagos.gr)

Η Απόφαση εδω