Η απόφαση 152/2026 του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς αφορά την εξέταση έφεσης οφειλέτη κατά της πρωτοβάθμιας απόφασης (3653/2025) που είχε απορρίψει την ανακοπή του κατά πράξεων αναγκαστικής εκτέλεσης (επιταγή προς εκτέλεση και έκθεση κατάσχεσης ακινήτου) για δανειακή απαίτηση.
2ος & 3ος Λόγος Έφεσης (Αοριστία Τόκων): Ο λόγος περί ακυρότητας της επιταγής λόγω μη προσδιορισμού του χρόνου έναρξης υπολογισμού τόκων και τόκων εξ ανατοκισμού έγινε δεκτός ως βάσιμος. Η εξέταση του 3ου λόγου (περί παραγραφής των τόκων) παρέλκει, αφού οι τόκοι ακυρώθηκαν στο σύνολό τους.
Ακολουθεί το σχετικό απόσπασμα:
«Με το δεύτερο λόγο της έφεσης με τον οποίο ο εκκαλών επαναφέρει τον δεύτερο λόγο της ανακοπής του, ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη επιταγή είναι άκυρη επειδή ζητούνται τόκοι και τόκοι εξ ανατοκισμού χωρίς να προσδιορίζεται ο χρόνος έναρξης υπολογισμού τους. Ο λόγος αυτός είναι βάσιμος, αφού στην προσβαλλόμενη επιταγή πράγματι δεν αναφέρεται ο χρόνος έναρξης τοκοφορίας και ως προς το μέρος αυτός η επιταγή πρέπει να ακυρωθεί. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο που απέρριψε το σχετικό λόγο ως αβάσιμο έσφαλε στην εφαρμογή του νόμου και πρέπει, δεκτού γενομένου του σχετικού λόγου έφεσης, να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη, ως προς το κεφάλαιο αυτό, να κρατηθεί η υπόθεση, να γίνει δεκτός ο σχετικός λόγος ανακοπής και να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη επιταγή προς εκτέλεση μόνο για το μέρος με το οποίο ζητούνται με αυτή τόκοι και τόκοι εξ ανατοκισμού».
4ος Λόγος Έφεσης (Καταχρηστικότητα): Ο ισχυρισμός για καταχρηστική κατάσχεση (λόγω παράλληλων πλειστηριασμών, επίδοσης στο ακίνητο αντί της κατοικίας, οικονομικής δυσπραγίας και διαδικασίας διαμεσολάβησης) απορρίφθηκε ως αβάσιμος, καθώς τα περιστατικά αυτά δεν συνιστούν κατάχρηση δικαιώματος.
Διατακτικό: Εξαφανίζεται η πρωτοβάθμια απόφαση μόνο ως προς το σκέλος των τόκων και ακυρώνεται η επιταγή προς εκτέλεση αποκλειστικά για το ποσό των τόκων υπερημερίας και ανατοκισμού (η κατάσχεση και το κύριο κεφάλαιο παραμένουν ισχυρά).
Σχόλια